در سال 2021، یک بررسی روی remote Spectre attacks در Cloudflare Workers انجام شد و بر اساس همان نتایج، یک دفاع تولیدی با نام Dynamic Process Isolation (DyPrIs) ارائه شد. این مکانیزم scriptهایی را که رفتار مشکوک دارند شناسایی می‌کند و آن‌ها را به process جداگانه منتقل می‌کند تا ریسک حمله کمتر شود. از آن زمان، تکنیک‌های جدیدتری برای پایدارتر کردن Spectre attacks معرفی شدند و برای همین، یک بازبینی داخلی دوباره روی این موضوع انجام شد تا مشخص شود این روش‌ها تا چه حد می‌توانند محیط production Workers را تهدید کنند. 🔎
برای اینکه ارزیابی واقعی‌تری از ریسک به دست بیاید، یک proof-of-concept جدید روی محیط production ساخته شد تا اثر این حمله در شرایط کاری واقعی سنجیده شود. در چنین حمله side-channel، مهاجم بیرونی فقط با تکیه بر اجرای کد کافی نیست و باید از موانعی مثل رقابت روی منابع shared hardware، interruptها، context switchها و timerهای با دقت پایین هم عبور کند. این بخش‌ها در عمل حمله را سخت‌تر و ناپایدارتر می‌کنند. ⚙️
این بررسی یک محدودیت در پیاده‌سازی DyPrIs را هم آشکار کرد و نشان داد که می‌توان remote Spectre attack را با دقت 99 درصد و نرخ نشت تا 12 bit/s در محیط production Cloudflare Workers بازتولید کرد. یعنی در شرایط واقعی هم امکان leakage اطلاعات از حافظه وجود داشت، هرچند با محدودیت‌های عملی مشخص. نتیجه این تحقیق باعث شد DyPrIs بهبود پیدا کند و علاوه بر آن، V8 Sandbox و یک مکانیزم in-process isolation هم به کار گرفته شود تا احتمال memory disclosure attacks بیشتر کاهش پیدا کند. 🛡️
اکنون paper مربوط به این یافته‌ها منتشر شده است. این paper با همکاری Albert Pedersen، Haocheng Xiao، Sam Ainsworth، Nigel Topham و Martin Schwarzl نوشته شده و پژوهش‌های انجام‌شده در 2024 و ابتدای 2025 را پوشش می‌دهد. 📄
